uykusuz, aksi, nalet

ne zaman karşıma normalden farklı bir değer göstereceğim biri çıksa o kadar sıkıcı düşünceler saldırıyor ki beynime, hiç zevk alamıyorum. sadece ve sadece ilk aşkımı mutlu yaşamıştım, ilerisi için kötü hiçbir şey düşünmeden. şimdiyse acı bile duyamıyorum. bir zamanlar üzülür, ağlardım. şimdiyse nefret edip gurur yapıyorum ve unutuyorum. unutuyorum!

neden bu kadar kolaylaştı her şey, hızlandı? başlarken bile 'ne saçma, bitecek' demek ne kadar da yorucu! birinden hoşlanacakken kendimi sorgulamaktan o kadar bıktım ki. sadece âşık olduğumu düşünüp onlarla evleneceğim günün hayallerini falan kurmak istiyorum. oysa şimdi her şey ziyadesiyle boş! pırıltılı ambalajının altında kutunun boş çıkması gibi. mutlaka biteceğini düşündüğüm bir şeye başlayamam, iyianılarkalıryaşasınaşk :) insanı değilim.

tek insana adamak varken kendini bu kadar çok kişiye ne gerek var? ancak böyle olduğunda da doğru kişiyi asla bulamamaktan ölesiye korkuyorum işte. sevgili marslılara olan inancımı öylesine kaybettim ki. onlara kendimi istetmem ve aynı anda onları yönettiğimin farkına bile varamayacak kadar salak olduklarını yüzlerine vurmamam gerekiyorsa, onlar ne yapıyor yahu? pembe panjurlu ev hayalleri yerine karakter değişimlerinin yol ayrımında sınıfta kalma kâbusları görüyorum.

sıkıldım! biri bana bütün bu söylediklerimi yutturabilir mi?

keşke.

*

edit: Geçmişinizde kapanmayan hesap nedir testi sonucum;

Geçmiş İlişkiniz
Hayatınızda ilk defa, aşkı bulduğunuzu düşünmüşsünüz, ilk defa birisi için 'o olmazsa yaşam çok tatsız olur demişsiniz' ve ne yazık ki o bir şekilde hayatınızdan çıkıp gitmiş. Ama isteyerek, ama onun da elinde olmayan sebeplerle sizi yapayalnız bırakmış ve hayatınızdan çıkıp gitmiş. Onun yerine koyacak birisini bulmak o kadar zor ve o kadar imkansız gibi gözüküyor ki size karşınıza çıkan her insanda hala onu arıyorsunuz. Bugün Leman Sam'ın "Anladım ki hiç kimse sen değil!" şarkısını son bir kez dinleyin ve hayatınızda yeni bir sayfa açın. Hayatınızın başrolünde siz varsınız, yardımcı oyuncular sandığınız kadar da vazgeçilmez değiller.

Tesadüf?