gelmeyecek gelecek

blogger.com yazacakken sourtimes.org'un sou kısmını yazdıktan sonra kendine gelip silmek, neyin nesidir ya?

az önce 2 gündür dinlemekten özenle kaçındığım şarkıyı dinledim. olası bir geleceğimi kaybetmiş gibi hissediyorum. yani "oh hayır hayatımın şansını kaybettim ve bir daha hiçbir şey eskisi gibi olmayacak!" kadar dramatik bir şey değil; ama ne bileyim, kısa süreli mutluluk bombası olabilirdi. hatta ne bileyim, uzun süreli bile olabilirdi.

'come along, come along with me' dedikçe şarkıda, önündeki daha yeşil çimenlerin, daha parlak ışıkların, daha güzel tatların olduğu dünyaya arkasını dönmüş bana elini uzatan gencin görüntüsü geliyor gözümün önüne ve sonra genç kayboluyor, çünkü gitmedim. affetmek kolaydı, eskisi gibi olmak, hatta daha iyi bile olmak kolaydı, belki ne o ne de ben harika olmayacaktık ama bi şekilde yaşanan anlar harika yapılabilirdi? gönül, ota da, gübreye de işte-ama Kurdî'nin de söylediği gibi, gübre de çok işe yarar. yarayabilirdi, değil mi? öf neyse. şu an dinlediğim şarkının sözleriyle bitirelim:

it's so easy to love, it's so easy to hate,
it takes strength to be gentle and kind.

iyi sabahlar!