hayvan ölümleri beni insan ölümlerinden çok daha fazla üzüyor.

çünkü onlar... hepimizden, ama hepimizden çok daha masumlar. onların canı acırken, miyavlarken ya da ulurken ya da herhangi bir şekilde acısını haykırırken kimse onların yanlarında bulunup patilerini/toynaklarını tutup onları sakinleştirmiyor.

lang8'ten bir alıntı;

"Sağ elimde şemsiyemi kullanarak bisiklet sürüp sol elimde yavru kediyi tuttum. (Kendimi tehlikeye attım) 'Kediciğim evime az kaldı!' moral vererek gittim. Ama eve varırken kedinin gözü her hangi yeri görmüyordu."

ve kelimelerim tükendi.